سکوت
روزی برای بزرگ شدن لحظه لحظه های زندگی رو میشماردیم
حال که بزرگ شدیم برای تمام اون لحظه ها
دلتنگی میکنیم...
آدم همیشه برای داشتن تمام ارزش های خوب می جنگد...
اما گاه این ارزش ها را باهم مخلوط میکند...و
می شود
چیزی که خیلی ها نمی خواهند حتی شاید خودش...
از کوچک بودن تا بزرگ شدن فاصله هاست...
فاصله...
خیلی وقتها خسته و نالان میشیم
طوری که
گاهی اوقات این خستگی ها...در نمیشونند...
درد میشونند...
مردم همیشه و هروقت می بیننت جویای حالت میشونند در حالی که بعضی
هاشون...اگر
حالت را هم بفهمنند
برایشان ارزش ندارد و ...
با
یه
خوب میشوی خشک و خالی خودشان را خلاص میکنند...
گاهی اوقات سکوت بهترین دوای دردت هست...
دوست دارم این سکوت های با مفهوم را...
(مسیح گل)
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و یکم شهریور ۱۳۹۲ ساعت 15:25 توسط مسیح گل
|
با سلام